Այսօր ` մայիսի 21-ին հայոց լեզվի ուսուցչուհին մեզ հանձնարարել էր գրել շարադրություն ` "Երբ ես լռում եմ" վերնագրով:Երկար ժամանակ մտածում էի,թե ինչ գրեմ,և մտածեցի,որ կարելի է գրել հումորային շարադրություն և ուրախացնել դասընկերներիս:Չգիտեմ արժե համարել ստացված,թե ոչ,դա կորոշեք դուք:
   Ահա և իմ շարադրությունը:



                                              Երբ ես լռում եմ:
Երբ ես փողոցում կանգնած եմ և հանկարծ լռում եմ կարծես ծառերն են բողբոջում,ծիտիկների ծլվլոցի մեղմահնչյուն ձայնի ներքո ծաղկում են ծաղիկները,որոնց բույրից արբաց ` բալենու վրա պատվաստած ծիրանը պատսպարում է կարճատև կյանք ունեցող թիթեռին:Թթենու տակ նստած և բրդուճ ուտող երեխան խոստովանում էր իր կողքին ընկած թերհաս թթին,թե ինչպես էր նա կերել այդ թթի մանկահասակ եղբայրներին:Այդ լուրից ապշահար եղած թութն ընկնելով դեպրեսիայի մեջ,փորձում է բռնել բրդուջ ուտող երեխային:Նրանց հարևանությամբ գտնվող ֆուտբոլ խաղացող երեխաները ցեխոտ գնդակով կեղտոտում են իրենց վաղեմի հարևան Սուսան տոտայի լվացքը:Սուսան տոտան այս տեսնելով ձեռքն է առնում իր գրտնակը,որը իրեն էր նվիրել Սերբիայի նախկին նախագահ Սլաբոդան Միլոշեվիչը,և նետում է երեխաների կողմը:Նրանք վախից փախչում են և մտնում են դիմացի շենքի շքամուտքը,որտեղ էլ ավարտվում է իմ սրտաճմլիկ պատմությունը:

Categories:

2 Responses so far.

  1. Анонимный says:

    Sort es Vch, humort voncor misht txnaa

  2. Vcho says:

    Mersi mersi An jan,,,,

Leave a Reply